Rekomendacja miesiąca 8/2012

Przyrodolecznictwo i życie zgodne z naturą, niektóre choroby układu krążenia i ich leczenie
Seria Zdrowie i Natura, tom 1
Petar Dimkow
Dom Księgarski „Ezoteric”, Warszawa 2012

Patronat medialny: Nieznany Świat

Nasi praprzodkowie pozostawili nam wiele pomników dla leczenia niedomagań i chorób. Z tego powodu współczesne pokolenie ma święty obowiązek przechować stare receptury, które w odległych dla nas czasach ratowały życie ludzi. Jeżeli nie zrobimy tego teraz, możemy wszystko stracić na zawsze. Takimi słowami – napisanymi przez prof. dr. Stefana Watewa – rozpoczyna się wstęp do wydania Przyrodolecznictwa i życia zgodnie z naturą Petara Dimkowa, który 75 lat swego życia poświęcił na leczenie, zebranie i przygotowanie olbrzymiego dzieła o terapii ziołami, ale nie tylko.

Urodził się w rodzinie uchodźców z Macedonii. Jego ojciec Iwan był duchownym, a matka zielarką. Właśnie po niej Dimkow odziedziczył zainteresowanie niekonwencjonalnymi metodami leczenia i medycyną ludową. Sam był wojskowym – z armii, w której pozostawał do 1936 r., odszedł w stopniu pułkownika. Jest autorem bestsellerowych książek z zakresu medycyny ludowej, w tym wielokrotnie wznawianego trzytomowego dzieła Bułgarska medycyna ludowa. W 2006 tamtejsza poczta wydała znaczek upamiętniający 120. rocznicę urodzin Petara Dimkowa. Jego imieniem również został nazwany lodowiec na wyspie Brabant na Antarktyce. Przyrodolecznictwo i życie zgodnie z naturą oraz Niektóre choroby układu krążenia i ich leczenie inaugurują unikalną serię wydawniczą poświęconą zdrowiu, leczeniu całkowicie w oparciu o stare receptury zielarskie, które autor zbierał dosłownie na całym świecie. Kolejne tomy to: Niektóre choroby układu oddechowego i ich leczenie, Niektóre choroby systemu nerwowego i ich leczenie, Niektóre choroby układu pokarmowego i ich leczenie (t. 2), Niektóre nowotwory złośliwe i ich leczenie, Niektóre choroby przemiany materii i ich leczenie, 100 leków z miodu na różne choroby (t. 3).

Przedsięwzięcie Dimkowa śmiało można uznać za jedyne w swoim rodzaju. Sprawia to sposób podejścia do choroby, jej przebiegu i opisu, poczynając od objawów, przyczyn, profilaktyki, rokowań, a kończąc na zaleceniach leczniczych, które obejmują nie tylko receptury ziołowe, ale również kąpiele, dietę, okłady, masaże itp. W poświęconej leczeniu literaturze światowej jego książki stanowią absolutny ewenement, a sam Dimkow leczył metodami naturalnymi przez prawie siedemdziesiąt lat. Tysiące ludzi zawdzięcza mu swoje zdrowie i życie. Podstawowe, stosowane przez niego środki to zioła, woda, słońce, powietrze, ruch i dieta. Diagnozy stawiał na podstawie badania oka, głównie tęczówki. Rezultaty wieloletniej praktyki zawarł we wspomnianej trzyczęściowej edycji: Bułgarska Medycyna Ludowa – przyrodolecznictwo i życie zgodne z Naturą oraz w obszernej pracy Irydologia – diagnoza oczna.
Skąd pochodzi ta wiedza, gdzie tkwią jej prapoczątki? W klasztorach na Bałkanach spisywano to, co pozostało po rzymskich legionach, żołnierzach Aleksandra Macedońskiego. Była obecna w pałacach bizantyjskich i wykładana w słynnej szkole IX wieku w Konstantynopolu, wzbogacali ją znawcy misteriów Egiptu.
Dzieła Dimkowa zawierają nie tylko konkretne zalecenia w leczeniu ponad tysiąca chorób i niedomagań ludzkiego organizmu, ale również wskazania co do sposobu życia, dzięki którym do najpóźniejszego wieku można zachować zdrowie i siły. Jego recepty na zdrowie stanowią skarbnicę wiedzy medycznej w zakresie lecznictwa naturalnego o niespotykanej wszechstronności. Przez całe życie zbierał materiały do swojej pracy, gromadził przekazy ludowe, porównywał i łączył teorię z praktyką medyczną różnych narodów: Chin, Indii, Tybetu, starożytnego Egiptu. Wiele stosowanych przez niego środków pochodziło w prostej linii od bogomilców, którzy przed tysiącem lat działali na terenie Bizancjum i Bułgarii, a których wiedza, nie tylko medyczna, była silnie związana ze starożytnym Egiptem.
Pod koniec swojego życia autor miał tylko jedno pragnienie: by wykształcić uczniów, którym mógłby przekazać swoją wiedzę. Nie zdołał tego zamysłu zmaterializować. Ówczesna władza komunistyczna zabroniła Dimkowowi praktyki leczniczej. Ponieważ nie powstrzymało go to od leczenia ludzi, był wielokrotnie zatrzymywany i aresztowany. Konfiskowano mu nawet lupę, którą zawsze nosił przy sobie, a która służyła mu do stawiania diagnozy irydologicznej. Dopiero po wielu latach, kiedy uratował życie wielu wysoko postawionym osobom, minister zdrowia nadał mu tytuł Lekarza Ludowego. Wtedy też światło dzienne ujrzało jego wielkie dzieło wydane przez wydawnictwo Bułgarskiej Akademii Nauk, opatrzone przedmową prof. dr. S. Todorowa. Obecnie prace Dimkowa z dziedziny medycyny naturalnej zyskały międzynarodowe uznanie, a Przyrodolecznictwo... zostało wydane m.in. po niemiecku, angielsku, francusku, teraz zaś również po polsku.

Recenzja: Nieznany Świat 8/2012

Bieżący numer



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce prywatności.