Książka Roku - Wieczna świadomość

Wieczna świadomość. Naukowa wizja "Życia po życiu".
Dr Pim van Lommel - kardiolog
ARTVITAE sp. z o.o., Warszawa 2010

Lada moment udostępnimy Czytelnikom piąte już – uaktualnione i uzupełnione – wydanie Polskiego życia po życiu. Zanim jednak do tego dojdzie, z przyjemnością anonsujemy tom, który z punktu widzenia czytelniczego jest absolutnym bestsellerem. Chodzi o kultową już na Zachodzie książkę holenderskiego kardiologa Pima van Lommela Wieczna świadomość. Naukowa wizja „Życia po życiu”. Jej autor przez osiem lat prowadził badania nad doświadczeniem śmierci klinicznej u 344 pacjentów, którzy przeżyli w szpitalu zatrzymanie akcji serca, a wydrukowany przez niego w 2001 r. w renomowanym czasopiśmie medycznym The Lancet artykuł na ten temat stał się światową sensacją. Teraz zaś warszawska oficyna ARTVITAE, notabene kierowana również przez lekarza kardiologa - dr. Tadeusza Wierzbickiego, udostępnia książkę holenderskiego lekarza polskiemu czytelnikowi. To absolutna REWELACJA.

Jak wiadomo, istnieją setki teorii dotyczących tego, co dzieje się z nami – naszą świadomością, jak chcą jedni, czy też duszą w opinii innych – gdy ciało umiera. Koncepcje te najczęściej związane są z wyznawanym światopoglądem lub przekonaniami religijnymi. Zagadnienie to jednak stało się także obiektem badań naukowych fizyków i lekarzy. Ich dociekania potwierdzają, że osoby mające za sobą doświadczenia śmierci klinicznej po odzyskaniu świadomości, niezależnie od swojej przynależności kulturowej, płci, wieku, przekazują podobne relacje. Czym zatem jest świadomość, gdzie się znajduje i co się z nią dzieje w momencie i po śmierci człowieka?

Dr Pim van Lommel w swojej książce – uwaga, uwaga! – zjawisko śmierci klinicznej poddaje analizie naukowej i tłumaczy „nieśmiertelność” naszej świadomości w oparciu o założenia fizyki kwantowej. Po tym, jak autor Wiecznej świadomości, zachęcony pracami Raymonda Moody’ego, opublikował w 2001 r. w czasopiśmie The Lancet wyniki swoich badań, obszerne streszczenie jego prac zamieścił wkrótce potem popularny miesięcznik Science, wywołując w świecie naukowym burzliwe dyskusje. Okazało się bowiem, że doświadczenia śmierci klinicznej w większości przypadków są zbieżne. Najczęściej spotykane w jej trakcie elementy to: uczucie opuszczania ciała i obserwowanie go z pozycji „wiszenia” nad nim, przemieszczanie tunelem w kierunku światła, spotkania z bliskimi zmarłymi, poczucie wszechogarniającej miłości i akceptacji oraz spojrzenie wstecz (a czasami również w przyszłość) na własne życie.

Autor analizuje istotę tych przeżyć oraz stara się wyjaśnić, co dokładnie dzieje się w ciele człowieka w momencie ustania pracy serca i mózgu. Dochodzi do wniosku, że praca tego ostatniego organu i jego stan nie tłumaczą wystarczająco istoty świadomości, ponieważ doświadczenia śmierci klinicznej pojawiają się w momencie śmierci mózgu – czyli ustania jego wszelkiej aktywności elektromagnetycznej. Pim van Lommel wykazuje również, że ze względów fizjologicznych oraz w kontekście sytuacji, w których takie doświadczenie występuje, nie są to objawy niedotlenienia.

Wyjaśniając podstawowe pojęcia z fizyki kwantowej badacz i zarazem lekarz zapoznaje Czytelnika z koncepcją „nielokalnej świadomości”. Porównuje ją do programu telewizyjnego albo radiowego, który istnieje niezależnie od tego, czy odbiornik jest włączony, czy też nie, lub do internetu, funkcjonującego bez względu na to, czy uruchomiliśmy nasz komputer.

Człowiek – zdaniem holenderskiego kardiologa, którego książka stanowi prawdziwą sensację – jest jedynie „odbiornikiem i nadajnikiem” świadomości. Z nielokalnej przestrzeni odbiera część informacji będącą częścią naszej wiecznej świadomości, a jednocześnie generuje świadomość, która staje się częścią nieskończonej świadomości.

Nie tylko przy tym mózg pełni rolę interfejsu między nielokalną przestrzenią a ciałem. Wydaje się, że wiele „do powiedzenia” ma tu tzw. DNA śmieciowe. Zjawiska kwantowe na poziomie komórek i cząstek elementarnych rezonansu spinu jądrowego mogą być wytłumaczeniem sposobu przekazywania informacji do ciała. Teoria nieskończonej świadomości natomiast tłumaczyłaby nie tylko fenomen doświadczenia śmierci klinicznej, ale również zjawiska wizji na łożu śmierci, podwyższonej intuicji, telekinezy, spotkań około – i post – mortalnych oraz transplantacji pamięci. Ta nowa wiedza ma wpływ na rozstrzyganie etycznych i medycznych dylematów nowoczesnego świata (dawstwo organów, transplantację, opieka paliatywna, eutanazja i inne).

Mimo powagi i naukowego potraktowania tematu książka WIECZNA ŚWIADOMOŚĆ okazuje się niezmiernie optymistyczna. Osobom będącym u kresu swej ziemskiej wędrówki oraz tym, którzy utracili bliskich, daje ona nadzieję, że nasza świadomość trwa dalej. Jest ona warta polecenia nietylko osobom profesjonalnie związanym z procesem umierania: lekarzom, (szczególnie zajmującym się medycyną terminalną), osobom pracującym w hospicjach, wolontariuszom, a także rodzinom osób tam przebywającym, lecz wszystkim, którzy do tej pory śmierć traktowali w kategoriach bezpowrotnego, traumatycznego zakończenia życia. Natomiast dla tych, którzy zaczytywali się w książkach Raymonda Moodyego, oraz mają w swojej bibliotece wydane przez Nieznany Świat Polskie życie po życiu – Wieczna Świadomość to lektura absolutnie obowiązkowa. Wielkie, ogromne uznanie dla warszawskiej Oficyny ARTVITAE za odwagę i trud przybliżenia polskim czytelnikom tego znakomitego, głęboko poruszającego dzieła.

Recenzja: Nieznany Świat 1/2011

Bieżący numer



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce prywatności.