Fragmenty nieznanego nauczania

Fragmenty nieznanego nauczania.
Piotr D. Uspienski.
Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2010

Książka Piotra D. Uspieńskiego Fragmenty nieznanego nauczania to klasyczna pozycja literatury ezoterycznej. Opowiada ona o spotkaniu autora z G. I. Gurdżijewem (ok. 1870 -1949), uważanym przez wielu za jednego z najciekawszych mistyków współczesności.

Uspieński poznał Gurdżijewa w 1915 r., dzięki anonsowi prasowemu. Mistyk wystawiał w Moskwie balet pt. Walka Magów, oparty o techniki stosowane w tańcach derwiszów. Ruch, taniec, ćwiczenia oddechowe zaczerpnięte z tradycji hinduskiej odgrywały znaczącą rolę w praktycznym nauczaniu pochodzącego z Kaukazu mistyka; wpływ wschodniej tradycji nie dziwi, gdyż wedle Uspieńskiego Gurdżijew wielokrotnie odwiedzał Indie.

Jego system nauczania był następujący: tworzył on (Moskwa, Petersburg, Kaukaz, potem Francja) kilkunastoosobowe grupy, z którymi pracował, często je porzucając (jeśli nie czyniły postępów). Siłę osobowości musiał mieć wielką, gdyż zawsze znajdował chętnych, którzy pragnęli kształcić się pod jego kierunkiem.

Najogólniej rzecz ujmując, nauki Gurdżiejewa prowadziły do rozwoju osobowości. Mistrz chętnie przyrównywał człowieka do maszyny, ale maszyny szczególnego rodzaju, posiadającej mnóstwo zderzaków i zabezpieczeń. Osoba „wypracowuje” je aby uniknąć zdołowania, samoponiżenia. Każdy lubi obwiniać innych, a o sobie myśleć możliwie dobrze. To kwestia instynktu samozachowawczego. Dopiero zniszczenie tych zabezpieczeń stwarzało zdaniem Gurdżijewa szansę na rozwój. Nie wszystkim uczniom to się podobało.

Gurdżijew odrzucał istnienie uniwersalnej moralności. Twierdził, że moralność związana jest z typem cywilizacji. Koczownik, stepowiec wyrzynający (do osi wozu, taka była praktyka!) ludność rolniczą społeczeństw osiadłych, w swoim pojmowaniu spraw postępował moralnie (potrzebował wszak bezludnego stepu do wypasania stad). Mordowani zaś – co oczywiste – uważali inaczej.

Fragmenty nieznanego nauczania to wynik ośmiu lat terminowania Uspienskiego u kaukaskiego mistyka. Czytelnik ma zatem rzadko spotykaną szansę wyrobienia sobie własnego poglądu na nauki Gurdżijewa, które – przypomnijmy – miały doprowadzić adeptów do osiągnięcia tzw. świadomości kosmicznej.

Recenzja: Nieznany Świat 12/2010

Bieżący numer



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce prywatności.