Samobójstwo a dusza & Kod Duszy

SAMOBÓJSTWO A DUSZA & KOD DUSZY. W POSZUKIWANIU CHARAKTERU CZŁOWIEKA I JEGO POWOŁANIA
James Hillman
Wydawnictwo Laurum. Warszawa 2018-2020

Eksperci alarmują, że każdego roku coraz większa liczba Polaków (w tym dzieci i młodzież) podejmuje dramatyczną decyzję o próbie samobójczej. Choć coraz częściej uświadamia się i uczula społeczeństwo na problemy osób pogrążonych w depresji lub mówiących o odebraniu sobie życia, statystyki nadal wyglądają ponuro. Samobójstwo to nie tylko problem o wymiarze osobistym, rodzinnym i społecznym, ale również psychologiczno-duchowym. Przez ten ostatni pryzmat rozpatruje go znany amerykański psychiatra James Hillman (1906-2011) – uczeń Carla G. Junga i twórca tzw. psychologii archetypowej, który centralnym punktem swoich rozważań i publikacji uczynił duszę, wyrugowaną (jego zdaniem absolutnie niesłusznie) ze współczesnej nauki o człowieku. Nie interpretuje on jej jednak w kategoriach religijnych, zwracając uwagę na fenomenologię i przejawianie się duszy w świecie, m.in. w symbolice czy wyobraźni, stanowiących dla niej pole działania.

Hillman nazywa samobójstwo najbardziej niepokojącym problemem życia. W analizie psychologicznej nie tylko pyta o to, co dzieje się w umysłach ludzi, którzy zdecydowali się na ten krok, ale sugeruje również, by spoglądać na to zjawisko z szerszej perspektywy, z ujęciem odwiecznych subtelnych oddziaływań na linii dusza-śmierć. Napisana w latach 60. ub. wieku pozycja (której polskie wydanie zostało opatrzone późniejszymi komentarzami autora), odnosi się także do destygmatyzacji samobójstwa, co niektórym może wydawać się dyskusyjne.

Kolejną pozycją Hillmana, ukazującą ewolucję jego podejścia w kierunku bardziej ezoterycznym, jest książka Kod duszy, napisana pod koniec lat 90. Rozwija on w niej tzw. teorię żołędzia, zgodnie z którą, tak jak żołądź zawiera w sobie wzorzec dębu, tak człowiek ma w sobie duszę, która wyraża się poprzez jego działania i cele. Analizując życiorysy znanych osób, autor dochodzi do wniosku, że powinniśmy podążać za wewnętrznym głosem i pragnieniami, które manifestują się często od lat dziecięcych, a są utożsamiane z opiekuńczym duchem albo aniołem stróżem. Jego pogląd, że to de facto enigmatyczna dusza kieruje naszym przeznaczeniem i losem, nie spotkał się z ciepłym przyjęciem w środowisku akademickim, jednakże stanowił interesującą odskocznię od utartych schematów w psychologii. Kod duszy pozwala lepiej zrozumieć poglądy autora wyrażone w pierwszej z omawianych publikacji, także te dotyczące istnienia w człowieku jego wewnętrznego cienia, pchającego jednostki do egzystencjalnej strefy mroku.

Recenzja: Nieznany Świat 05/2020

© ℗ Wszystkie prawa zastrzeżone

 

Bieżący numer



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce prywatności.