Japońskie badania nad wizjami z łoża śmierci

W październiku 2016 r. zespół złożony z japońs­kich naukow­ców i lekarzy (w tym spec­jal­istów od medy­cyny pali­aty­wnej) opub­likował w piśmie Jour­nal of Pain and Symp­tom Man­age­ment wyniki badań nad wiz­jami umier­a­ją­cych ludzi. Zjawisko to, w Japonii zwane omukae, doty­czy scen roz­gry­wa­ją­cych się przed oczyma kon­a­ją­cych, którzy do końca zachowali świadomość.

Rozpoczęte w 2014 r. bada­nia stanow­iły część ogól­nokra­jowego pro­gramu oceny usług świad­c­zonych przez placówki opieki pali­aty­wnej. W tym celu do kilku tysięcy rodzin osób cier­pią­cych na raka rozesłano spec­jalny kwes­t­ionar­iusz, w którym zna­j­dowało się również pytanie, czy ich bliski chory doświad­czył na łożu śmierci zjawiska omukae. Po przeanal­i­zowa­niu 2221 relacji okazało się, że wizje z łoża śmierci wys­tąpiły u 463 kon­a­ją­cych (21 pro­cent), z czego 351 osób dokład­nie opowiedzi­ało kogo lub co wów­czas widzi­ało (pozostałe osoby, zdaniem członków ich rodzin, również doz­nały omukae, o czym świad­czyło ich zachowanie, ale nie mogły lub nie chci­ały o tym opowiadać).

Okazało się, że aż 87 pro­cent osób, które doświad­czyły wizji na łożu śmierci opisy­wało spotka­nia ze zmarłymi bliskimi (najczęś­ciej rodzi­cami, rodzeńst­wem lub małżonkami), którzy zjaw­iali się, by pomóc im prze­jść na drugą stronę. Rzad­sze były wizje obe­j­mu­jące dal­szych krewnych lub przy­jaciół, zaś najrzadziej umier­a­jący wspom­i­nali o ele­men­tach związanych z religią lub trady­cją ludową. Japońscy badacze dos­zli do wniosku, że zjawiska omukae nie należy trak­tować jako halucy­nacji i że ma ono dla chorych oraz ich rodzin duże znacze­nie psychologiczne.

Co ciekawe, wnioski badaczy z Kraju Kwit­nącej Wiśni potwierdzały rezul­taty studiów nad tym samym fenomenem przeprowad­zonych w lat­ach 60-​tych i 70-​tych przez para­psy­chologa Karlisa Osisa (zm. 1997) i psy­chi­a­trę dr. Erlen­dura Har­aldssona, którzy ustalili, że świadomie umier­a­jący pac­jenci mówili najczęś­ciej o spotka­ni­ach z bliskimi zmarłymi, którzy przy­by­wali, by pomóc im pożeg­nać się z życiem. Zgod­nie z ich ustal­e­ni­ami, wizje z łoża śmierci są zjawiskiem uni­w­er­sal­nym dla Homo sapi­ens i nie są bezpośred­nio związane ze sferą wierzeń. Osis uznał również, że nie są to halucy­nacje ani efekt dzi­ała­nia leków przeciwbólowych.

PC

W sprzedaży





Strona korzysta z plików cook­ies w celu real­iza­cji usług i zgod­nie z Poli­tyką pry­wat­ności. Możesz określić warunki prze­chowywa­nia lub dostępu do plików cook­ies w Two­jej przeglądarce.