Kreacja wielowymiarowego Wszechświata, świadomości i życia

Świadomość może być częścią bardziej złożonej struktury. Pozostałe elementy naszej duszy mogą znajdować się w rzeczywistości niejawnej, niedostępnej postrzeganiu zmysłowemu ani przyrządom naukowym...


dr Danuta Adamska-Rutkowska, NŚ 5/2020

Dokonania nauki jasno wskazują, że każdy organizm ma naturę dualną (w grę wchodzą dwa współpracujące ze sobą układy fizyczne), a świadomości należy szukać poza mózgiem. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na pacjentów szpitali, którzy przeżyli stan zatrzymania akcji serca. Opowiadają oni o przebywaniu poza ciałem i dokładnej obserwacji wszystkiego, co działo się wokół, gdy byli nieprzytomni. Czasem przechodzą przez tunel i znajdują się w pięknym świecie przypominającym ziemski, gdzie spotykają zmarłych krewnych i świetliste istoty, które utożsamiają z postaciami z wierzeń religijnych. Medycyna próbuje wyjaśnić te doznania, ale nie potrafi przyjąć do wiadomości ustaleń badań, których wyniki są niezgodne z obowiązującym paradygmatem.

Przeglądaj spis treści numeru 5/2020 lub zamów wersję elektroniczną NŚ

Okazuje się, że możemy znaleźć się poza ciałem nie tylko w sytuacji kryzysowej. Umożliwia to także dźwiękowa technika synchronizacji półkulowej (Hemi-Sync) opracowana i stosowana w Instytucie Monroe w stanie Wirginia (USA). Stosujący ją ochotnicy trafiają dokładnie w ten sam wymiar, co świadkowie stanów z pogranicza śmierci (near-death experiences, NDE). Umożliwia to prowadzenie badań i weryfikowanie pozyskiwanych informacji.

Tu i po tamtej stronie dysponujemy ciałem, ale odmienną rzeczywistość odbieramy jako bardziej realną, co sugeruje, że przede wszystkim tam realizujemy swoje życie, przenosząc się do czasoprzestrzeni (tj. naszego Wszechświata/rzeczywistości - przyp. red.) tylko okresowo, dla zdobywania nowych doświadczeń. Nie przenosimy się w całości, lecz wysyłamy tylko pewną część siebie, która steruje rozwojem dojrzewającej w ciele matki nowej istoty ludzkiej, a przebieg życia w ziemskiej powłoce tak bardzo nas zmienia, że po śmierci uwolniony fragment naszej osobowości może zagubić się w rzeczywistości niejawnej.

Warto dodać, że badania zjawiska przebywania poza ciałem Francuz Hector Durville prowadził już na przełomie XIX i XX w. Wykorzystywał w tym celu sugestię hipnotyczną, w wyniku której dochodziło do wydzielania się z ciała sobowtóra...

To jedynie fragment artykułu. Pełną wersję przeczytasz w NŚ 5/2020 dostępnym także jako e-wydanie.

W sprzedaży



Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji w Polityce prywatności.